گفت : اگر در سرنوشت ما همه چیز از قبل نوشته
شده داست پس آرزو کردن چه سود دارد؟
خداوند خندید وگفت ؟ شاید در سرنوشتت نوشته
باشم هرچه آرزوکرد!
+ نوشته شده در یکشنبه چهاردهم خرداد ۱۳۹۱ ساعت 21:19 توسط همراز
|
نوشته های ناتمام
الهامات ، تراوشها و سروده های همراز
.......................................شب است ودربدر کوچه های پردردم
فقیر وخسته بدنبال گم شده ام میگردم
اسیر ظلمتم ای ماه پس کجا ماندی؟
من به اعتبار تو فانوس نیاوردم.
........................................
........................................
........................................
........................................
تمام اشعاری که عنوان آنها داخل پرانتز ذکرشده،
تراوشات ذهنی من میباشد خواهشمندم کپی برداری نکنید
باتشکر از همه شما دوستان عزیز
........................................
........................................
........................................
........................................
لبریزم از غروبی دلگیر
چه پریشانم و چه تاریک آنقدر که آیینه ها با من قهرند
وخورشید از من روگردان
من از تو دورمَ؛ از رازقی و رازیانه
از کلبه ی سپید آرزوهایم که میان انبوهی از شب بوهاست!
........................................
........................................
ای که در صندوق قلب تو هزاران راز بود
هرنگاه آبی ات یاد آور پرواز بود
دستهای مهربانت مثل گلدانهای ما
پر زگلهای قشنگ و یاسهای ناز بود
هرزمان می آمدم تا ساکن قلبت شوم
در به روی این دل غمگین و تنها باز بود
سرنوشت آنی ورق خورد وسفر کردی ز دل
من نفهمیدم که از دل رفتنت یک راز بود
فال حافظ نیز هرگز گفتنی ها را نگفت
جمع اشعارش برایم شعر یا آوازبود!